piątek, 29 sierpnia 2014

Literatura pokladowa, czyli jak promuje sie Polske na pokladzie samolotu


Polskie Linie Lotnicze maja swoj magazyn pokladowy o nazwie "Kaleidoscope", ktorego redaktor naczelna jest Martyna Wojciechowska. Zagladam sobie do niego, lecac do Moskwy i zdazylam zauwazyc pewne podobienstwa pomiedzy roznymi numerami. Co polskiego promuje LOT? Jaka Polska wylania sie z lektury tego magazynu?

Przede wszystkim Polska slynaca z dobrej kuchni. A wedlug "Kalejdoskopu" najlepsza polska kuchnie serwuje... Magda Gessler. W sierpniowym numerze az 3 razy natrafiamy na ta postac - jedna strona felietonu o morelach i o tym, zeby robic z nich konftury na zime + zdjecie Magdy Gessler w pelnej krasie (kobieta sukcesu, arystokratka, gigantka przemyslu kulinarnego etc.) z krotkim biogramem, za kilka stron reklama Bialej Gesi z bardzo poetyckim opisem tego, co mozna tam zjesc, a zaraz za chwile kolejna reklama, tym razem na cala strone, Fukiera - "The oldest restaurant in Poland. Taste the best Polish cuisine" + to samo, tylko wieksze zdjecie dumnej wlascicielki z dopiskiem "Personal invitation from (reczny podpis) Magda Gessler". W czerwcowym numerze tez bylo podobnie, chyba nawet identycznie. I felieton tez byl. Troche sie dziwilam, ze Gessler, a nie Amaro, ale w sumie chyba ten drugi nie potrzebuje reklamy w samolocie, bo i tak go wszyscy znaja.

Felieton Lecha Walesy. Z tego co pamietam, ostatnio pisal o tym samym, czyli o Polsce, o "Solidarnosci", o tym jak popelnia sie bledy, ale trzeba je naprawiac i isc dalej, ze solidarnosc ogarnia swiat i zwyciezy wszelkie zlo, takie tam. Z pewnoscia Walese kreuje sie w "Kalejdoskopie" na autorytet intelektualny, jego felietony sa zawsze na pierwszych stronach gazety. Obok zdjecie Walesy-mysliciela: polprzymkniete oczy, wskazujacy palec na ustach, kciuk podpierajacy brode, zapewne siedzacego akurat nad felietonem, ktory mamy zaszczyt czytac. Z tylu tej strony reklama Biedronki, ze mozna juz placic karta.

Klasyka sa reklamy klinik i zabiegow upiekszajacych, informacja o wielkiej promocji na wszystkie zabiegi medycyny estetycznej, specyfikach na wypadanie wlosow, a moje szczegolne zainteresowanie wzbudzila reklama toalety z funkcja myjaca i suszaca, niestety urzadzenie nie jest przenosne, tym bardziej nie do konca rozumiem, co ono robi w gazecie dla podrozujacych. No tak, moze ktos czytajac sielankowy opis tego, co oferuje biobidet, zamarzy o nim i zamowi go w domu z polskiej strony internetowej?

Przydatny artykul autorstwa "polskiej krolowej fitnessu" M. Bojarskiej-Ferenc o gimnastyce podczas podrozy i tym, ze trzeba pic duzo wody mineralnej, bo inaczej krew gestnieje i czujemy sie zle. Chyba jedyna pozyteczna informacja, jaka wyciagnelam z lektury tego "Kalejdoskopu".

No i tak to wyglada. Bede sie przygladac "Kalejdoskopowi", bo jestem ciekawa, czy zbieznosc tematyki, promocja podobnych elementow i osob wynikaja z niedalekiego odstepu czasowego mojego materialu (czerwiec + sierpien), czy to tak zawsze.

A tak troche poza tematem, to w samolocie "krainy najlepszej kuchni na swiecie" tym razem nie dostalam nawet Prince Polo :-( Ta nasza polska goscinnosc... A moze za kare, ze to do Moskwy...?

czwartek, 28 sierpnia 2014

Polka znowu w Rosji!

No wiec jestem tu ponownie :-) Tym razem karty migracyjne rozdano na pokladzie samolotu, bardzo fajna sprawa, bo mozna na spokojnie wypelnic. Cieszylam sie, ze to przyspieszy moja kontrole paszportowa i po opuszczeniu samolotu z zapalem i juz bez tego uczucia, ze nie wiem o co chodzi (jak poprzednim razem), pobieglam do kontroli... a tu niespodzianka... niekonczace sie kolejki Azjatow do kazdego okienka, nawet tych przeznaczonych tylko dla Rosjan. Mina mi zrzedla, ale wzielam sie w garsc i po 40 minutach moglam juz odebrac swoj bagaz. I tu zastala mnie kolejna przykra niespodzianka...

Przez to czekanie w kolejce ktos mial czas, zeby zlamac klodke w mojej walizce i zrobic przeszpery. Na szczescie nic nie zginelo, ale nerwy byly. Zlodziej przeoczyl butelke szkockiej whisky zawinieta w recznik i spakowana w foliowa torbe w razie ewentualnych "przeciekow". A ja nabralam wielkiej nieufnosci do sprawy bezpieczenstwa bagazu, strasznie glupi system, ze torby jezdza sobie po tasmie samopas i kazdy moze sobie wziac, co chce, nikt tego nie pilnuje. Jestem pewna, ze stalo sie to wlasnie na lotnisku w Moskwie, bo moja walizka nie jechala na tasmie, ale lezala obok, a sama przeciez nie zeskoczyla z niej...

Wszystkim wiec, ktorzy jeszcze na wlasnej skorze nie przekonali sie o tym, ze klodeczka czy wogole sam zamek nie wystarcza, aby zabezpieczyc bagaz, radze bez zastanowienia foliowac walizki. Nie wyklucza to ryzyka kradziezy, ale przynajmniej je w jakimstam stopniu ogranicza.

A tak poza tym strasznie sie ciesze, ze znowu tu jestem :-) Co bede robic w ciagu tych dwoch tygodni? Bede obserwowac, absorbowac, robic zdjecia, zwiedzac. Zobacze, czy rosyjskie sklepy choc troche sie zmienily po wprowadzeniu embargo, a jesli tak, to czego brakuje. Bede daczowac, bo bedzie do tego wieksza okazja. Bede probowac dogadac sie po rosyjsku lepiej niz ostatnio. Zrobie tez jablecznik z rosyjskich jablek! Na zlosc rusofobom! :-)

I bede pisac bloga bez polskich znakow :-(

Priviet Moskva!





Zdjecia: wlasne

niedziela, 24 sierpnia 2014

Symbole Rosji cz. 3 - Samowar

Samowary co niektórzy znamy z własnego dzieciństwa lub z domów naszych babć. Historia tego urządzenia w Rosji nabiera rozpędu wraz z popularyzacją picia herbaty, która na samym początku pojawienia się w tym kraju była bardzo droga, luksusowa, a czas jej sprowadzenia wynosił około 6 miesięcy. Z czasem, wraz z rozwojem komunikacji i obniżeniem się kosztów transportu, herbata stała się powszechnie pita wśród wszystkich warstw społeczeństwa, najpierw jako napój leczniczy, później poczęstunek w gronie rodziny, przyjaciół.

Oczywiście wcześniej istniały podobne, prymitywniejsze urządzenia tego typu, ale samowar w znanym nam wydaniu (i powiązany z piciem herbaty) powstał właśnie pod koniec XVIII w. Wynalazek ten przypisuje się Fiodorowi Lisyncynowi, mieszkańcowi Tuły, który trudnił się na co dzień zbrojarstwem. On to właśnie skonstruował metalowy kociołek podgrzewany za pomocą węgla, który tak bardzo wpłynął na rozprzestrzenienie się specyficznego sposobu picia herbaty w Rosji. Wkrótce, podobnie jak to było z matrioszką, zaczęto powielać jego pomysł i samowary masowo trafiały do rosyjskich domów (wraz z herbatą). 

Rytuał parzenia herbaty w samowarze miał ogromne znaczenie, herbaty nie robiło się gdzieś w ukryciu, ale właśnie stawiano samowar na środku stołu, tak aby każdy mógł cieszyć oko zachodzącym procesem i pięknem samego samowaru. 

Podróżnicy od zawsze podkreślali smak i jakość herbaty pitej w Rosji, a to dlatego, że była ona do niej sprowadzana drogą lądową, a nie morską - niepoddana działaniu wilgoci nie tylko smakowała lepiej, ale również jej właściwości były cenniejsze. I do dziś w Rosji podkreśla się przede wszystkim walory zdrowotne herbaty.

Samowar wraz z pojawieniem się elektryczności przeszedł ewolucję, stając się czajnikiem o wyglądzie samowara, ale do dnia dzisiejszego używa się tych starych, już zabytkowych, można także nabyć te tradycyjne w wielu sklepach, z tym że niektóre są naprawdę drogie, ceny dochodzą do kilkudziesięciu tysięcy złotych!

Największe w Rosji muzeum samowarów znajduje się w mieście Gorodiec. Kolekcja liczy kilkaset sztuk samowarowych perełek o rozmaitych kształtach, kolorach, rozmiarach, wykonanych z różnych metali, pochodzących z różnych miast i wieków. Poza tym muzeum samowarów odwiedzić można również w Tule, ich prawowitej stolicy. W Polsce też można natknąć się okazjonalnie na wystawy samowarów rosyjskich.

Wspaniały zwyczaj, piękny rytuał stworzony z tak prostego zjawiska, jak picie herbaty. Dziś już nikt takich wynalazków nie odkrywa, czasy się zmieniły, ale dla niektórych ta tradycja wciąż pozostaje magiczna i wyjątkowa, nadal pielęgnowana. Kiedy za oknem taka pogoda jak dziś, nie ma nic lepszego na świecie niż filiżanka herbaty z samowaru, a do tego tulski piernik... no i dobre towarzystwo:-) Żyć nie umierać.

Samowar (z kaloszem) pod chmurka. Dwa kroki od placu Czerwonego (zob. tez Herbata na placu Czerwonym)


Zdjęcie: wlasne

piątek, 22 sierpnia 2014

22 sierpnia, Dzień Flagi Państwowej w Rosji


Rosjanie obchodzą dziś Dzień Flagi Państwowej, właśnie mija 23 lata, od kiedy płótno z sierpem i młotem zastąpił trójkolorowy sztandar.


Z tej okazji na moim blogu krótka informacja o symbolice kolorów stanowiących obecną flagę Rosji :-)

Czerwony - siła, potęga, imperium. Inne przywoływane pod tym kolorem pojęcia to np. krew przelana za ojczyznę.

Granatowy - Matka Boska, opiekunka Rosji; powszechnie uważa się też, że kolor ten symbolizuje wierność.

Biały - wolność, niezależność, pokój, uczciwość.

Zdjęcie: flag.kremlin.ru




czwartek, 21 sierpnia 2014

Symbole Rosji cz. 2 - Kawior

Kawior to element głęboko zakorzeniony w rosyjskiej tradycji, a uwielbienie do niego trwa tam nieprzerwanie do dziś. Nieodłączny element świątecznego, noworocznego stołu, jedzony z blinem albo na kromce pieczywa, rarytas. Dlaczego Rosja jest kojarzona z kawiorem? Sięgnijmy do historii.

W dalekiej przeszłości kawior, czyli rybia ikra, był uważany za produkt bardzo podrzędny, dla rosyjskiej biedoty, zazwyczaj rybaków, którzy jedli wszystko, co się dało zjeść, żeby nic się nie zmarnowało. Pierwszym elitarnym odkrywcą i popularyzatorem tego dziwnego produktu był Iwan Groźny, który rozsmakował się w kawiorze i wprowadził ikrę jesiotra na kremlowskie salony, stała się ona przysmakiem dworu. Około 200 lat później Piotr Wielki wprowadził państwowy monopol na produkcję kawioru jako towaru luksusowego.

Pierwsze próby rozprzestrzenienia tego rarytasu w Europie kończyły się nieciekawie, Europejczycy jakoś nie mogli się przemóc, żeby nie tylko skosztować rybich jaj, ale rozsmakować się w nich. Szczególnie zabawna jest historia o rosyjskim ambasadorze, który jako podarek zawiózł Ludwikowi XV puszkę kawioru, a ten spróbowawszy specjału... po prostu zwymiotował. No cóż, jego wnuk miał już inny gust i z uznaniem zajadał się ikrą, przez co przyczynił się do popularyzacji kawioru we Francji. Z biegiem wieków kawior stał się popularny i słynął jako produkt luksusowy, dla elit, samo to czyniło go atrakcyjnym, każdy chciał spróbować, a kto tylko miał na to środki, chciał się poczuć elitą. Myślę, że wielu osobom w tamtych czasach wcale nie podchodził kawior, ale jedli go właśnie dlatego, że był modny i elitarny, a jak wiadomo, każdy chciał się czuć częścią tej elity.

No i tak właśnie rybia ikra rozprzestrzeniła się po świecie, a Rosja jest jego największym, choć oczywiście nie jedynym, eksporterem. Do dziś jest to towar luksusowy i drogi, ale nie aż tak, że dostępny tylko dla prezydentów czy milionerów, chociaż kawior kawiorowi nierówny. Ceny są różne, zależy od jakiej ryby pochodzi, np. ikra z bieługi kosztuje (według tego, co udało mi się ustalić) około 2500 euro za 250 g... Jeśli to prawda, to zastanawiam się, czy rzeczywiście cała wyprodukowana ilość im schodzi i kto jest w stanie (i chce) tyle za niego zapłacić. A tańszy można kupić chyba w każdym większym supermarkecie, są też podróbki kawioru, więc jeśli ktoś skusi się na niską cenę, może się rozczarować.

Kawior jest jednym z tych dań-produktów, które zawsze budziły, budzą i będą budzić kontrowersje. Jedni go kochają, drudzy nienawidzą, jeszcze inni nigdy go nie spróbują, bo się brzydzą. Ja nie do końca rozumiem, jak można do tego stopnia zafascynować się jakimkolwiek produktem spożywczym, aby być w stanie wydać na niego 10 tysięcy złotych :-) Niezależnie od sytuacji finansowej!

Niektórzy będąc na wakacjach w Rosji, wpadają na pomysł, żeby nakupić sobie kawioru tam i przywieźć ze sobą. Aby jednak na tym nie ponieść wielkiej straty, należy pamiętać o bardzo ważnej rzeczy, a mianowicie, że przepisy celne Federacji Rosyjskiej zezwalają na wywiezienie z Rosji jedynie do 250 g kawioru!



Bliny z ikrą, zdjęcie: lotosco.ru

A tu tak bardzo bardzo na czasie i żartobliwie :-)
Hamburger z ikrą, a może McCaviar?


Zdjęcie: gazeta.pl

Zobacz również Matrioszka.

środa, 20 sierpnia 2014

Popularny w Rosji przysmak dostępny w Biedronce

Jakiś czas temu pisałam o lubianych w Rosji przekąskach do piwa (tutaj), a konkretnie chodzi mi o suchariki. Otóż dzisiaj natknęłam się na nie w Biedronce! Gdzie jak gdzie, ale tam bym się nie spodziewała spotkać czegoś "z tamtych stron". Piszę "z tamtych", bo produkt ten importowany jest z Ukrainy.

Sucharki w Polsce znamy, ale nie takie. Przede wszystkim nie tak małe i w różnych smakach. Nawet samo opakowanie zakupionych w Biedrze sucharików świadczy o tym, że jest to nowość, z tyłu możemy też wyczytać, do czego można ich (oprócz schrupania) użyć: do zup, sosów, sałatek. Kaloryczność: 221 kcal w 100g, 88 kcal w opakowaniu. Niedużo w porównaniu z innymi słonymi przekąskami. Czy zdrowiej? Powinno być, ale nie jest to prosty suszony chleb z przyprawami, w składzie jest parę pozycji, które budzą wątpliwości.

Jestem już po skonsumowaniu jednego opakowania (oczywiście na potrzeby tego posta :D) i moje wnioski w porównaniu z rosyjskimi sucharikami są następujące:

1. Te były dwa razy twardsze, bałam się, że połamię sobie zęby. Konkluzja taka, że może rzeczywiście lepiej konsumować je w zupie albo sałatce, gdzie trochę nasiąkną i zmiękną.
2. Ich smak nie był tak intensywny jak rosyjskich, co ogólnie dało wrażenie, że są gorsze, ale może to być sprawka wzmacniaczy smaków itp. w rosyjskich sucharikach. Aczkolwiek w tych też ich nie brak.
3. Tak jak za smakiem rosyjskich sucharików tęsknię i chcę powtórzyć naszą wspólną przygodę, tak te zostawiają raczej wrażenie neutralne.

A tu fotki mojej zdobyczy:





Zdjęcie: własne

poniedziałek, 18 sierpnia 2014

Symbole Rosji cz.1 - Matrioszka

Wielu z nas kojarzy Rosję przede wszystkim z matrioszkami, ale mało kto wie, skąd wzięła się ta tradycja. Kolorowe drewniane figurki tych "babeczek" cieszą oko i stanowią świetną pamiątkę z podróży, ale warto również wiedzieć coś więcej na ten temat, tym bardziej że symbolika matrioszki jest niezwykle interesująca!

Pierwsza matrioszka powstała około roku 1890 z rąk Wasilego Zwiezdoczkina, który przy jej tworzeniu mógł zainspirować się japońską figurką wykonaną w podobny sposób. Jego zabawka bardzo przypadła wszystkim do gustu i wkrótce zaczęto ją powielać, zachowując jednak charakterystyczny kształt i charakter. Klasyczna matrioszka to graficzne wyobrażenie Rosjanki, pełne kształty laleczki to symbol macierzyństwa, płodności, dostatku. Również to, co pierwotnie znajdowało się w środku matrioszki, świadczy o głębokim znaczeniu symbolicznym tej lalki, mianowicie były to postacie dziewcząt i chłopców, najmniejsza figurka przedstawiała dziecko w pieluszkach! Również imię nadane lalce do złudzenia przypomina Marię, Maszę, Matrionę - popularne w Rosji imię żeńskie. Nie sposób więc nie odebrać tego jednoznacznie, matrioszka to symbol kobiety-matki. Zgadza się to z rosyjskim umiłowaniem życia rodzinnego, mówi wiele o tamtejszym pojmowaniu kobiety i respekcie, jakim darzy ją męska część tego narodu. 

Odkąd matrioszkę nagrodzono na wystawie w Paryżu na początku XX wieku, stała się ona symbolem Rosji i zaczęła rozprzestrzeniać się na cały świat, stając się coraz bardziej rozpoznawalna. Z biegiem wieków jej wygląd w naturalny sposób ewoluował. Obecnie nie ma chyba na świecie osoby, której choćby nie obiła się o uszy matrioszka. Rosyjskie "babuszki" są kolekcjonowane przez osoby prywatne, mają swoje muzea, są oczywiście sprzedawane w sklepikach z pamiątkami, niektóre są bardzo drogie i stać na nie jedynie najbogatszych, zbzikowanych na punkcie matrioszek. Oprócz tradycyjnych figurek jest mnóstwo gadżetów z wizerunkiem matrioszki, kubki, koszulki, torebki, buty etc., wszystko, gdzie można wstawić element graficzny. Także koncepcja samej matrioszki wyewoluowała, moim zdaniem w trochę dziwaczną stronę, bo powszechne stały się np. matrioszki z wizerunkiem Chrystusa, osobistości politycznych, np. Stalina czy Putina, a także celebrytów, sportowców... No Matkę Boską jeszcze jestem w stanie zrozumieć, ale co ma wspólnego prezydent Rosji z symbolem kobiecości, płodności, macierzyństwa? :-) Albo Bin Laden? :-D Hihihi

Klasyczna matrioszka:

Zdjęcie: therussianshop.com

I takie tam... :


 Zdjęcie: etsy.com
 Zdjęcie: spiegel.de

Zdjęcie: Wirtualna Polska

Z Moskwy do Polski przez Kaliningrad

Różne były moje i nasze wspólne drogi z Moskwy do Polski. Pierwsze szlaki przecieraliśmy przez Gdańsk, czyli Moskwa-Warszawa-Gdańsk (samolot...